Tussen Keppel en Kruisberg (2007)

Zondag 21 oktober 2007, 7:15 uur…

Ondanks het feit dat het nog stikdonker was buiten moest er toch opgestaan worden, wilde ik per MTB naar Hoog-Keppel om daar om een uur of negen aan de Kruisbergtocht te beginnen. Gelukkig was het tegen half negen licht genoeg om te vertrekken en reed ik in een ietwat vochtige ochtendstilte via Wehl naar Keppel. Aldaar hoopte ik andere clubgenoten te vinden met wie ik eventueel samen kon rijden, maar behalve Ben was er tegen kwart over negen nog niet veel Liemersblauw te bekennen. We besloten om met zijn tweeën de 40 km te gaan doen.

De tocht was verrassend mooi en voerde ons door en om de plukjes bos tussen Keppel en Doetinchem. Ik was benieuwd hoe je daar 40 km veldtoertocht kon uitzetten, maar dat bleek geen enkel probleem: er waren onverharde paden genoeg om ons overheen te sturen. We kwamen bij een boer over het erf, op dijkjes langs de IJssel, op spannende bospaadjes en diverse hellingen, over bruggetjes en langs weilanden. Ik heb me 40 km lang uitstekend vermaakt! Zo nu en dan kende de tocht ook een behoorlijke moeilijkheidsgraad, die ik gezien de omgeving niet meteen verwacht had. Zo bleken sommige hellingen behoorlijk steil. Bij de steilste stond het nodige publiek bovenaan te turven hoeveel er fietsend boven kwamen. Toen wij langskwamen stond het op 47 en wij hebben dat getal helaas niet kunnen ophogen. Er waren afdalingen in mul zand, waar ook niet iedereen overeind kon blijven en ook bepaalde stukken met zuigende modder waren lastig te fietsen.??????????????????????

Ben en ik hadden, behalve het feit dat Ben zijn gehelmde hoofd nogal hard aan een laaghangende boomtak had gestoten en ik bij een meer dan haakse bocht naar links omhoog het nodig had gevonden om te gaan liggen, niet veel narigheid gehad onderweg. De route was dan ook goed uitgezet door de organiserende toerclub uit Steenderen, met talrijke knalgele pijlen en voorzien van de nodige waarschuwingsbordjes op de kritieke punten. Het bord “Pas op, gladde brug, afstappen” kon echter niet voorkomen dat we een collega-fietser met een soort van salto vanaf het bruggetje kopje onder zagen gaan in de daaronder gelegen sloot. Na enig opviswerk bleken hem en zijn fiets verder niet veel te mankeren, maar gezien de doorweekte staat van zijn kleding was het voor hem prettig dat het eindpunt niet ver meer was…

Ik vond het ook niet erg dat het niet ver meer was, want ik begon toch aardig mijn benen te voelen, ondanks de goede verzorging onderweg, welke bestond uit soep, appelsap, icetea en chocola. Eenmaal terug in Hoog-Keppel kon nog een bon voor kreukelfrieten (van de Aviko, ja…) worden ingewisseld, maar omdat ik ook nog naar huis terug wilde fietsen heb ik mijn frietbon maar afgegeven. Bij het eindpunt stond er 42,5 km op mijn teller en daar hadden we een kleine 2 uur voor nodig gehad. Het feit dat er zo relatief dicht bij huis nog zoveel prachtig onontdekt gebied was voor mij, waar met de MTB zo mooi gefietst kon worden, had mij deze ochend postitief verrast. Dit is zeker voor herhaling vatbaar!

© ingefietst.nl

(Dit artikel is met toestemming van de auteur ook gepubliceerd in het clubblad “Wiel aan Wiel” van TC de Liemers)

Ik nodig je uit om te reageren:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s