Vakken vullen

Mocht je als boer de laatste tijd vreemde snuiters in je weiland ontwaren, die met hun fiets in de nek door het hoge gras struinen, of mocht je als bewaker van een militair terrein gemerkt hebben dat er steeds meer fietsers het bordje bij de ingang niet lijken te zien of mocht je je als…

Himmelhoch

De voortdurende hitte is verschrikkelijk. De bal van mijn linkervoet geeft inmiddels bij elke pedaalslag een pijnscheut. Heel in de verte zijn vlaggen zichtbaar, die misschien de “Hochtor” aankondigen, het einde van deze ellende. Misschien ook niet. Misschien is het een skilift of weer een berghut. Ik zie op mijn Garmin dat ik bij het zoveelste gedeelte van deze…

Sudocrem

Het gonst in het peloton. Koen heeft het bij zich. Renger heeft wat bij de lokale drogist gehaald op kruidenbasis, maar dat werkt niet goed. Laurens heeft ook een potje mee en aangezien hij op een kamer in de gang tegenover ons bivakkeert, besluiten Diana en ik op zijn aanbod in te gaan. We steken…

Maratona dles Dolomites

Terwijl de zon een eerste poging doet om de rotsen te beschijnen, zijn de hoogste toppen van de Dolomieten gehuld in een licht transparante nevel. Als ik de hoofdweg afrijd richting het tweede startvak, kijk ik regelmatig omhoog: daar mag ik straks gaan fietsen over een prachtig voor overig verkeer afgesloten parcours. Ik heb er zin…

Van ver komen

September: “desnoods alleen het Sellarondje” Amper terug uit het ziekenhuis in de Eifel met een Morel Lavallee en een gebroken bovenarm, krijg ik te horen dat ik mee kan doen aan de ‘Maratona dles Dolomites‘. Vreugde en verdriet liggen even heel dicht bij elkaar. Die Maratona, een uitdagende cyclo in de prachtige Dolomieten, staat al…

Zwarte sneeuw

Behalve een blik op het verontrustende hoogteprofiel heb ik me niet echt voorbereid op de col die nu voor mijn wielen ligt. Het lijkt of ‘Passo di Pradaccio’ ook bij de locals niet als zodanig bekend staat, aangezien op de diverse borden wel plaatsen als ‘Chiozza’ en ‘San Pellegrino in Alpe’ worden aangekondigd, maar de pas ‘Radici’ lijkt te heten. Er zijn…

Het is tijd

“Hee, wat is er? Huil je?” Mijn partner kijkt me bezorgd aan. Even overweeg ik of het nog geloofwaardig is deze laatste vraag met “Nee” te beantwoorden, maar aangezien het in mijn ogen prikkende traanvocht zich juist op dat moment verenigt tot grote tranen, die een oogwenk later duidelijk zichtbaar over mijn wangen rollen, is er geen…

Koersen in de kamer: NK Zwift 2018

Ik zet twee bidons klaar, een met sportdrank en een met water. Een gel, of nee, toch maar twee; de wedstrijd is 45 kilometer en zal met twee beklimmingen iets langer dan een uur duren. Tot zover lijkt het even alsof ik me klaarmaak voor een gewone koers, maar als ik ook de iPad aan de…

Stilte

Op het fietspad door het Dwingelderveld is geen strooiwagen of sneeuwschuiver geweest, waardoor ik over een prachtig wit tapijt rijd. Eigenlijk rijd ik meer door dan over het sneeuwdekje, wat ervoor zorgt dat mijn voorwiel als een sneeuwploeg de witte massa in een mooi fonteintje over mijn voeten strooit. Het maakt een onafgebroken suizend geluid, dat perfect harmonieert met het winterse…

Huiswerk: beklimmingen dag 3

In de zomer van 2018 ga ik weer in acht etappes op de fiets naar Nederland vanaf een startlocatie ergens in Europa. De Wielerbus on Tour 2e Editie start in Bled in Slovenië. Misschien moet je zoiets doen voordat je je aanmeldt, maar ik bedacht me afgelopen week dat het misschien wel een goed idee was om…