Mijn been zit in mijn hoofd

Als fietser kun je bij een valpartij diverse verwondingen oplopen. Een flinke schaafwond, ook wel asfalteczeem genoemd, ziet er verschrikkelijk uit, maar is over het algemeen eigenlijk vooral lastig. Er bestaat ook letsel dat niet ernstig lijkt, maar het wel degelijk is. Een voorbeeld hiervan is Morel Lavallee. Totdat mij de dubieuze eer te beurt viel een prachtexemplaar op mijn dij te ontwikkelen, had ik er nog nooit van gehoord.

Bij mijn val in de Eifel was al snel duidelijk dat ik mijn bovenarm had gebroken. Afgezien van het feit dat men in het ziekenhuis aldaar een dag of vier heeft gediscussieerd of dit geopereerd moest worden of niet, is het genezingsproces vrij overzichtelijk: ik moet eerst een aantal weken bot aanmaken om de breuk te herstellen, waarna met fysiotherapie de boel weer in beweging moet komen. Het bot kan irritant langzaam aangroeien en de beweeglijkheid van mijn schouder kan uiteindelijk vies tegenvallen, maar een gebroken arm is niet erg origineel en de behandeling is vrij eenduidig.

De orthopeed in Nederland is het met zijn Duitse collega’s eens dat een operatie niet hoeft en dat mijn arm hangend in een sling moet genezen. In tegenstelling tot de artsen in Duitsland valt deze dokter wel iets bijzonders op aan de dikke bult op mijn been. De bult blijkt namelijk vanaf mijn heup tot mijn knie onderhuids verplaatsbaar en kan naar believen worden uitgespreid of samengedrukt. De arts wordt welhaast enthousiast: “Ik heb er zoveel over gelezen, maar dit is de eerste keer dat ik er echt een zie!” Als hij me geestdriftig wat verschrikkelijke plaatjes op internet laat zien ben ik aanmerkelijk minder enthousiast. Mijn dijbeen vertoont blijkbaar een schoolvoorbeeld van een “Morel Lavallee-laesie.”

6dc2bd4f68958d0c1e153fe76e4ff9_gallery

Een zeer harde klap, vaak worden auto- of motorongelukken als voorbeeld genoemd, kan bij vooral het dijbeen de huid losrukken van de onderliggende spierlaag. Hierbij worden diverse vaten doorgescheurd en alle lekkage stroomt in de ontstane holte. Vaak worden deze bijzondere vochtophopingen in de diagnose gemist, omdat ze in eerste instantie niet opvallen tussen overige hematomen na een ernstig ongeval. Soms ontstaan ze ook pas maanden na de klap. Het schijnt belangrijk te zijn dat ze zo vroeg mogelijk worden gezien, omdat dan een relatief eenvoudige behandeling die neerkomt op het vocht wegzuigen en drukverband aanleggen nog enigszins kans op succes heeft. Als het al langer zit of als zich al een cysteachtige holte heeft gevormd kan waarschijnlijk alleen een operatie de zaak nog redden.

Met een enorme spuit met daaraan een dito naald, waarvan ik echt niet wil zien hoe die mijn huid gaat doorboren, worden honderden milliliters roze vocht uit mijn been gezogen. Er wordt een drukverband aangebracht dat ik een week moet laten zitten. In die week mag ik mijn been zo min mogelijk gebruiken, om de huidlagen de kans te geven weer aan elkaar te plakken. Drukverband om een bovenbeen blijft erg slecht zitten zo blijkt al snel. De conische vorm zorg ervoor dat het verband binnen de kortste keren op mijn enkels zakt, ook al doe ik mijn uiterste best mijn tijd voornamelijk zittend en liggend door te brengen. Mijn partner wordt een expert in drukverband aanleggen, aangezien ik dat met mijn gebroken bovenarm niet zelf voor elkaar krijg. Na een week is de zwelling minder, maar nog lang niet weg. Weer een week drukverbandgeworstel. Hierna wordt opnieuw wat vocht uit mijn been gezogen. Aanzienlijk minder dan de eerste keer, maar toch nog steeds een halve grote spuit vol. Inmiddels heb ik het weerbarstige drukverband creatief vervangen door een corrigerende onderbroek met pijpjes en speur ik wanhopig het internet af naar succesverhalen.

Die verhalen zijn er nauwelijks. Er is sowieso weinig te vinden over Morel Lavallee. Wel ontdek ik dat het vaker voorkomt bij sporters, ook bij wielrenners. Ik lees een verhaal van een wielrenster, die in een wedstrijd op haar heup valt, de wedstrijd uitrijdt en pas weken later erachter komt dat ze een dergelijk zwelling heeft. Bij haar rest opereren als de enige mogelijkheid om er nog vanaf te komen. Ik zoek naar behandelmethoden, maar het lijkt of er wereldwijd alleen maar wat geëxperimenteerd is. Drukverband en ook corrigerend ondergoed, dat ik al heb bedacht, blijken weken of zelfs maanden te worden gebruikt, voordat het vocht in sommige gevallen eindelijk niet meer terugkomt. Veel vaker echter lees ik over operaties en de plaatjes daarbij zijn gruwelijk. De woorden “infection” en “necrosis” komen naar mijn smaak veel te vaak in de bijgaande teksten voor.

Met mijn elastische broekje aan is mijn bovenbeen nauwelijks dik, maar ik merk dat het nog lang niet klopt. Het hele gebied voelt als een zeer pijnlijke blauwe plek. Aanraking van mijn huid voelt dof, zoals een geluid waarnemen met water je oor. Het feit dat er geen duidelijke prognose is zorgt ervoor dat de toestand van mijn been steeds meer in mijn hoofd gaat zitten. Vragen, vragen. Hoe lang moet ik dit nog inbinden? Kan mijn been zoiets zelf repareren? Wanneer mag ik die huidlagen weer blootstellen aan wat beweging? Gaat dat inbinden bij mij wel werken of moet ik straks alsnog onder het mes? Komt het uiteindelijk ooit nog goed? Ik verlang naar het moment dat ik weer een fiets op mag. Om de moed erin te houden maak ik plannen voor komend voorjaar zoals naar Toscane met Wielerbus en de Maratona dles Dolomites. Geen idee of dat realistisch is. Misschien moet ik tegen die tijd alsnog worden geopereerd. Misschien is mijn Morel Lavallee inmiddels spontaan opgelost. Misschien moet ik voor altijd corrigerend ondergoed onder mijn fietsbroek.

© ingefietst.nl

 

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Marianne Pereboom schreef:

    Boeiend om dit te lezen…, weet ik eindelijk wat die bult op mijn rechterdijbeen is (ontstaan bij ongeluk 12-6-2016). Eveneens leuk om achteraf te lezen dat ze er onmiddellijk iets mee HADDEN moeten doen……. Weet ik nu in ieder geval dat het niet vanzelf weg gaat.

    Like

  2. Roef Veerman schreef:

    Dat is een zware tegenvaller voor je Inge. Ik duim voor je dat het over gaat zonder operatie!

    Liked by 1 persoon

Ik nodig je uit om te reageren:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s