Mijn been zit in mijn hoofd

Als fietser kun je bij een valpartij diverse verwondingen oplopen. Een flinke schaafwond, ook wel asfalteczeem genoemd, ziet er verschrikkelijk uit, maar is over het algemeen eigenlijk vooral lastig. Er bestaat ook letsel dat niet ernstig lijkt, maar het wel degelijk is. Een voorbeeld hiervan is Morel Lavallee. Totdat mij de dubieuze eer te beurt viel een prachtexemplaar op mijn dij te ontwikkelen, had ik er nog nooit van gehoord.

Bij mijn val in de Eifel was al snel duidelijk dat ik mijn bovenarm had gebroken. Afgezien van het feit dat men in het ziekenhuis aldaar een dag of vier heeft gediscussieerd of dit geopereerd moest worden of niet, is het genezingsproces vrij overzichtelijk: ik moet eerst een aantal weken bot aanmaken om de breuk te herstellen, waarna met fysiotherapie de boel weer in beweging moet komen. Het bot kan irritant langzaam aangroeien en de beweeglijkheid van mijn schouder kan uiteindelijk vies tegenvallen, maar een gebroken arm is niet erg origineel en de behandeling is vrij eenduidig.

De orthopeed in Nederland is het met zijn Duitse collega’s eens dat een operatie niet hoeft en dat mijn arm hangend in een sling moet genezen. In tegenstelling tot de artsen in Duitsland valt deze dokter wel iets bijzonders op aan de dikke bult op mijn been. De bult blijkt namelijk vanaf mijn heup tot mijn knie onderhuids verplaatsbaar en kan naar believen worden uitgespreid of samengedrukt. De arts wordt welhaast enthousiast: “Ik heb er zoveel over gelezen, maar dit is de eerste keer dat ik er echt een zie!” Als hij me geestdriftig wat verschrikkelijke plaatjes op internet laat zien ben ik aanmerkelijk minder enthousiast. Mijn dijbeen vertoont blijkbaar een schoolvoorbeeld van een “Morel Lavallee-laesie.”

6dc2bd4f68958d0c1e153fe76e4ff9_gallery

Een zeer harde klap, vaak worden auto- of motorongelukken als voorbeeld genoemd, kan bij vooral het dijbeen de huid losrukken van de onderliggende spierlaag. Hierbij worden diverse vaten doorgescheurd en alle lekkage stroomt in de ontstane holte. Vaak worden deze bijzondere vochtophopingen in de diagnose gemist, omdat ze in eerste instantie niet opvallen tussen overige hematomen na een ernstig ongeval. Soms ontstaan ze ook pas maanden na de klap. Het schijnt belangrijk te zijn dat ze zo vroeg mogelijk worden gezien, omdat dan een relatief eenvoudige behandeling die neerkomt op het vocht wegzuigen en drukverband aanleggen nog enigszins kans op succes heeft. Als het al langer zit of als zich al een cysteachtige holte heeft gevormd kan waarschijnlijk alleen een operatie de zaak nog redden.

Met een enorme spuit met daaraan een dito naald, waarvan ik echt niet wil zien hoe die mijn huid gaat doorboren, worden honderden milliliters roze vocht uit mijn been gezogen. Er wordt een drukverband aangebracht dat ik een week moet laten zitten. In die week mag ik mijn been zo min mogelijk gebruiken, om de huidlagen de kans te geven weer aan elkaar te plakken. Drukverband om een bovenbeen blijft erg slecht zitten zo blijkt al snel. De conische vorm zorg ervoor dat het verband binnen de kortste keren op mijn enkels zakt, ook al doe ik mijn uiterste best mijn tijd voornamelijk zittend en liggend door te brengen. Mijn partner wordt een expert in drukverband aanleggen, aangezien ik dat met mijn gebroken bovenarm niet zelf voor elkaar krijg. Na een week is de zwelling minder, maar nog lang niet weg. Weer een week drukverbandgeworstel. Hierna wordt opnieuw wat vocht uit mijn been gezogen. Aanzienlijk minder dan de eerste keer, maar toch nog steeds een halve grote spuit vol. Inmiddels heb ik het weerbarstige drukverband creatief vervangen door een corrigerende onderbroek met pijpjes en speur ik wanhopig het internet af naar succesverhalen.

Die verhalen zijn er nauwelijks. Er is sowieso weinig te vinden over Morel Lavallee. Wel ontdek ik dat het vaker voorkomt bij sporters, ook bij wielrenners. Ik lees een verhaal van een wielrenster, die in een wedstrijd op haar heup valt, de wedstrijd uitrijdt en pas weken later erachter komt dat ze een dergelijke zwelling heeft. Bij haar rest opereren als de enige mogelijkheid om er nog vanaf te komen. Ik zoek naar behandelmethoden, maar het lijkt of er wereldwijd alleen maar wat geëxperimenteerd is. Drukverband en ook corrigerend ondergoed, dat ik al heb bedacht, blijken weken of zelfs maanden te worden gebruikt, voordat het vocht in sommige gevallen eindelijk niet meer terugkomt. Veel vaker echter lees ik over operaties en de plaatjes daarbij zijn gruwelijk. De woorden “infection” en “necrosis” komen naar mijn smaak veel te vaak in de bijgaande teksten voor.

Met mijn elastische broekje aan is mijn bovenbeen nauwelijks dik, maar ik merk dat het nog lang niet klopt. Het hele gebied voelt als een zeer pijnlijke blauwe plek. Aanraking van mijn huid voelt dof, zoals een geluid waarnemen met water je oor. Het feit dat er geen duidelijke prognose is zorgt ervoor dat de toestand van mijn been steeds meer in mijn hoofd gaat zitten. Vragen, vragen. Hoe lang moet ik dit nog inbinden? Kan mijn been zoiets zelf repareren? Wanneer mag ik die huidlagen weer blootstellen aan wat beweging? Gaat dat inbinden bij mij wel werken of moet ik straks alsnog onder het mes? Komt het uiteindelijk ooit nog goed? Ik verlang naar het moment dat ik weer een fiets op mag. Om de moed erin te houden maak ik plannen voor komend voorjaar zoals naar Toscane met Wielerbus en de Maratona dles Dolomites. Geen idee of dat realistisch is. Misschien moet ik tegen die tijd alsnog worden geopereerd. Misschien is mijn Morel Lavallee inmiddels spontaan opgelost. Misschien moet ik voor altijd corrigerend ondergoed onder mijn fietsbroek.

© ingefietst.nl

59 reacties Voeg uw reactie toe

  1. nica schreef:

    Hoi allemaal,

    Dit is niet de eerste keer dat ik hier ben. Ik ben nu 2 jaar geleden aangereden door een auto en bij mij was er inderdaad (na 3 weken pas) morel lavalee geconstateerd. Ik heb de behandeling die jij omschrijft met de spuit denk ik 5 x gehad maar mijn been is nooit meer normaal geworden. Ik heb een groot gat in mijn been wat je van voor en zijkant goed kan zien. Ze hebben wel met oedemtherapie wel eens geprobeerd het litteken weefsel wat minder te maken maar dat hielp maar voor het ergste gedeelte en deed verschrikkelijk pijn. Zoals je omschrijft voelt je huid heel erg dof maar de oedeemtherapie voelt daardoor 2x zo heftig aan. Ik ben er uiteindelijk mee gestopt omdat ik nog een operatie aan hetzelfde been moest ondergaan.

    Zijn er hier mensen die ditzelfde na zon lange tijd nog hebben? nog tips na oedeemtherapie en hele pakken aan hebben?

    Groetjes Nica

    Like

  2. Jan Driedonks schreef:

    Hallo Inge, Bij mij is na een van vorige week ook ML vast gesteld dmv en echo, ik wordt deze week nog in het ziekenhuis behandeld.Ben zo `bang“ dat ik nu lang niet kan fietsen, wat is jou ervaring in tijd gezien ?

    Like

    1. ingefietst schreef:

      Na een week of vier ben ik voorzichtig op de tacx begonnen met mijn been goed ingepakt. Dat ik dat op de tacx deed had vooral te maken met mijn gebroken bovenarm, anders was ik denk ik wel buiten gaan fietsen. Na tien weken zat ik voor het eerst weer buiten op een fiets. Ik heb wel nog lang een compressiebroek onder mijn fietsbroek gedragen voor extra stevigheid.

      Like

      1. Jan Driedonks schreef:

        Hoi Inge, dank voor jou antwoord, weet ik een beetje wat me te wachten staat. Ik heb gelukkig niks gebroken, alleen wat schaafwonden, ben overigens ook hard op mijn hoofd terecht gekomen, en had een helm op ( POC helm ) die ik voor de derde keer droeg,omdat ik hem twee weken geleden had gekocht……Laatste vraag nog, is de ML bij jou ook gelijk geconstateerd ?? Of werd in eerste instantie ook gezegd dat het een kneuzing was ?? Als ik lees over ML, zie ik dat bij veel mensen daarom pas laat ingegrepen wordt, en dat geeft kennelijk een veel langer genezingsproces

        mvg, Jan

        Like

      2. Janette schreef:

        Beste ingefietst, ik heb met belangstelling jouw verhaal gelezen en ik denk dat onze gevallen op elkaar lijken. Ik heb op 2 november hier ook al een stukje geschreven. Ben op 12.09.20 gevallen en heb daarbij een Morel Lavallee opgelopen. Op 14.10.20 ben in geholpen in Breda, er werd 25 cc vocht gepuncteerd. Daarna Tubigrip Compressie Buisverband eromheen. Daarover draag ik nog een soort fitness compressiebroek. Ik heb 3 weken in een rolstoel gezeten. Na 3 weken op 05.11.20 controle waarbij de trauma arts kon voelen dat er nog een klein beetje vocht in zat, te weinig op weer te puncteren omdat dit schijnbaar toch niet zonder risico is. Zijn advies was om nog 6 weken de Tubigrip te dragen en hopen dat het vocht alsnog vanzelf door het lichaam wordt opgenomen, anders zal het gaan inkapselen. Ik moest het leven langzaam weer oppakken, dus kleine stukjes lopen en dit opbouwen. Intensief sporten mag ik pas weer na een half jaar. Ik maak me zorgen of het vocht weer terug kan komen. Omdat het bij jou al wat langer is geleden zou ik je graag het volgende willen vragen:
        -Droeg jij de compressie ook ’s nachts?
        -Hoe is het inmiddels met jou? Is het vocht helemaal verdwenen of is het teruggekomen?
        -Draag je de compressie nog steeds met sporten en/of ook overdag?
        -Heb je nog klachten na zo’n lange tijd?
        -Hebben ze tijdens de behandeling tussentijds echo’s gemaakt?
        -Heb je nog adviezen voor mij?
        Ik kijk uit naar je reactie.
        Mvg Janette

        Like

      3. ingefietst schreef:

        Dag Janette,

        Inderdaad zijn er veel overeenkomsten in onze ‘gevallen’. Bij mij is 2x vocht weggezogen met twee weken ertussen (die tijd zat ik in een rolstoel) en ook bij mij bleef na die tweede keer een klein beetje achter. Dat is uiteindelijk vanzelf helemaal verdwenen, maar dat heeft nog wel even geduurd. Ik droeg de compressie inderdaad ook ‘s nachts, ik denk in totaal wel enkele maanden. Er zijn bij mij nooit echo’s gemaakt, maar na de tweede punctie mocht ik van de arts met beleid weer wat gaan bewegen, maar ik bleef die compressiebroek nog best een tijd gebruiken. Ik heb toen opgebouwd op de tacx en gewandeld. Na 10 weken zat ik voor het eerst weer buiten op een fiets 🙂

        Stapje voor stapje ging het beter en kon ik meer. Ik weet niet meer exact wanneer, maar ergens na een maand of zes voelde het safe zonder compressie. Het laatste beetje vocht was toen ook niet meer waarneembaar. Wel heb ik tot zeker een jaar (!) na de val een gevoelloze plek gehad op mijn bovenbeen. Ook dat gevoel is langzaam weer teruggekomen, maar aanraking op die plek voelt nog steeds wat ‘raar’. Inmiddels kan ik wel alles weer en merk ik vrijwel niks meer van die gekke plek op mijn been.

        Adviezen? Tja, geen enkele situatie is natuurlijk precies hetzelfde, maar de belangrijkste en meteen ook de moeilijkste is denk ik: heb geduld. Het genezen van een Morel Lavallee is een blijkbaar erg langdurig proces, maar mijn lichaam kon best veel van de schade zelf uiteindelijk nog repareren. Het hechten van de huidlagen en het opruimen van het laatste vocht duurde denk ik zes maanden, herstel van het zenuwweefsel had meer dan een jaar nodig. Dus wees voorzichtig met dat plekje, maar kom wel in beweging zodra het van de dokter mag. Sterkte de komende periode!

        Liefs,
        Inge

        Like

      4. Janette schreef:

        Beste ingefietst, dank je wel voor je reactie op mijn bericht van 15 november.
        Ik hoop dat ik je nog een paar aanvullende vragen mag stellen:
        -wat voor compressie heb je gedragen? Alleen een soort compressie fitnesslegging of fietsbroek of ook compressieverband bijvoorbeeld in de vorm van ubigrip Compressie Buisverband?
        Ik draag het nl allebei, eerst het buisverband en dan die legging erover maar het is alles behalve prettig dragen.
        -Had je de compressie ook over je onderbeen of tot boven de knie?
        Ik worstel nl met wat ik moet dragen.
        Alvast bedankt en groetjes van Janette

        Like

    2. Janette schreef:

      Hallo allemaal,
      Ik ben 12 september ongelukkig ten val gekomen en heb daarbij een Morel Lavallee opgelopen aan de zijkant van mijn bovenbeen. De “zak” kon ik met mijn hele hand omvatten. Op 14 oktober ben ik in het ziekenhuis in Breda behandeld. De arts heeft er (maar ?) 25 cc helderrode vloeistof uitgehaald en daarna een ontstekingsremmer ingespoten. Ik kreeg een lange compressiekous mee die ik dubbel gevouwen over het gehele bovenbeen moest dragen. Ik ben nu 3 weken verder. Heb 2 1/2 week in een rolstoel gezeten om het been zo min mogelijk te belasten. Gisteren heb ik bij een bevriende fysiotherapeut een echo laten maken en helaas zit er nog steeds vocht in, weliswaar veel minder maar de huidlagen komen niet bij elkaar. De “zak” is wel een heel stuk kleiner. Binnenkort moet ik op controle. Ik ben echter huiverig om nog eens te laten puncteren want het schijnt toch niet zonder risico’s te zijn.
      *Ik ben erg benieuwd of er ook mensen zijn bij wie het laatste vocht toch vanzelf is opgelost door het lichaam.
      *zijn er mensen die vaker zijn gepunteerd waarmee het vocht volledig is verdwenen?
      *heeft iemand tips over wat te gebruiken voor compressie. Ik vraag me vaak af of dit verband wel genoeg druk geeft.
      Ik hoop een reactie krijgen.

      Like

      1. Jan schreef:

        hallo, herken je verhaal, ik ben op 22 september met de racefiets gevallen, en gelukkig werd met een echo nog dezelfde week Morel Lavallee ontdekt, en binnen een week werd dmv punctie 500cc verwijderd, en moest na een week op controle komen, Zat weer veel vocht, en chirurg heeft toen een vacuumdrain geplaatst,en daar heb ik twee weken mee rongelopen, en toen werd de drain verwijderd. Ben nu twee weken verder en er is geen vocht teruggekomen, wel is de plaats op mijn heup nog heel klein beetje dikker dan de andere kant, maar dat schijnt heel normaal te zijn,en heeft wellicht nog wel maanden de tijd om geheel te herstellen, Ik heb zelfs alweer op de fiets gezeten, en draag dan over de toch al strakke racebroek ook nog een compressie broek. Deze compressie broek heb ik bij Decathlon gekocht +/- €20 , en deze voldoet prima

        succes !!

        Like

      2. ingefietst schreef:

        Hoi Janette,

        Het type verband dat jij hebt, heb ik niet gehad. Ik had eerst gewoon drukverband, maar dat was erg onpraktisch. Ik heb daarom een stevige (er zijn verschillende types wat betreft steun) compressiebroek aangeschaft met pijpjes. Die pijpjes kwamen tot mijn knie, niet erover, maar dat was voldoende aangezien mijn ML helemaal ingesnoerd was zo. Fijn zat het niet, maar beter dan het verband!

        In plaats van bij ‘sportcompressie’ kun ook je hier even kijken (of vergelijkbaar), want deze kleding is speciaal ontworpen met als doel zwellingen weg te drukken: https://www.medi.nl/producten/compressiekleding/

        Inge

        Like

  3. Erik Reukers schreef:

    In januari ben ik in Oostenrijk op de ski’s nogal hard onderuit gegaan. Compressiefractuur 12de wervel, open boekfractuur bekken (open gesprongen schaambeen) en flinke kneuzingen van de spieren in mijn bovenbeen en bil links. Na 24 uur is het schaambeen operatie met een plaat met schroeven weer aan elkaar gezet en 24 uur daarna stond de fysiotherapeut al met krukken aan mijn bed met de mededeling “Herr Reukers, dann werden wir mal wieder laufen!”. Hierdoor kon ik na 4 1/2 week de krukken al weer aan de kant gooien en zelfstandig lopen. Intussen had wel zich wel een vochtzak ontwikkeld aan de buitenkant van mijn been, net boven de knie. De fysiotherapeut had dit 1 keer eerder gezien, was superenthousiast over dit mooie en unieke beeld maar wist niet goed hoe precies te handelen. De Nederlandse traumachirurg, waar ik onder controle kwam, herkende het als een Morel-Lavallee laesie en heeft er gewoon een dikke naald ingeschoven met een slangetje en een flesje er aan en zodoende 350 ml rood vocht verwijderd. Een kleine hoeveelheid vocht kon niet worden verwijderd. Inmiddels ben ik 4 maanden verder en neemt de laatste hoeveelheid vocht maar heel langzaam af. Ik betwijfel of dit ooit nog gaat verdwijnen. Wat hinderlijk is dat is de gevoeligheid van de diepere huidlagen van het linker bovenbeen en bil. Door die pijn wordt ik soms in de nacht gedwongen om op mijn andere zij te gaan slapen. Hopelijk gaat die gevoeligheid voorbij en kan ik volgend seizoen weer gewoon lekker gaan skiën.

    Like

  4. Jenneke schreef:

    Na een val op mijn heup/achterbeen door het skeeleren heb ik na twee dagen een tape via de fysiotherapeut opgebracht tegen de grote blauwe plek om het vocht te verminderen. Na een week heb ik een echo laten maken en is er twee grote spuiten vocht eruit gehaalt.
    Aangezien ik een fanatiek doordat er bent ben ik gewoon door gegaan met sporten in mindere maten met en ingetaped. Nu 8 maanden verder heb ik nog een dof gevoel en kan ik er nog niet op zitten..het lijkt of ik dan op een ballon zit.
    Tijdens het sporten zwelt het nog steeds op maar wel in mindere maten..en tape ik het in. Het zit nog steeds niet goed in mijn been maar kan er wel veel mee doen..Ik zit er aan te denken of ik terug moet gaan naar het ziekenhuis om te kijken via een echo hoe het er ban binnen uit ziet.

    Like

    1. Kite Opa schreef:

      Beste Janneke, dit klinkt als Morel Lavallee. Moet je serieus nemen. Ik heb het ook gehad. In een ziekenhuis weten Trauma chirurgen hier het meeste van. Er is een Facebook pagina van Anita Betten en Claire Bouwman. Zij zijn beide Oedeem Fysiotherapeut en weten erg veel van deze aandoening. Succes ermee. Hartelijke groet, Maarten

      Like

      1. Astrid schreef:

        Goedemorgen,

        Ik kan de FB-pagina van bovenstaande oedeem fysiotherapeuten niet vinden.
        Helaas, ben zeker op zoek naar info nu ik zelf ook een ML heb op mijn linkerbovenbeen na een val van 10 tredes van de trap, met een gebroken bovenarm. Nu bijna 10 weken verder.
        Hematoom is weg op mijn dijbeen en de ML is al kleiner geworden.
        Mijn doel is toch wel om deze geheel kwijt te raken.

        (woon aan zee en ga graag naar het strand en wil weer sporten waarbij de ML nu nog gevoelig is. Deze beweegt mee met bv springen en rennen, wat ik voorzichtig probeer. De arm is ook nog niet hersteld, kost veel oefenen. Gelukkig put ik uit het verhaal op de site moed. Ik ben ook een fietser, minder fanatiek, en vnl fiets vakanties.)

        Al twijfel ik daar aan nu ik de verhalen hier lees.
        Er is nl nog niks gedaan aan de ML, fysio heeft globaal internet gescand, waar geen bewezen behandelingen beschreven staan.
        Wat is nu wijsheid?

        Tips zijn welkom!
        Groet Astrid

        Like

      2. Maarten van Berckel schreef:

        Beste Astrid,

        Claire Bouman werkt bij 201 Fysiosport in Haarlem. Anita Betten heeft een praktijk ik Amstelveen. Via Google zou je ze moeten kunnen vinden. Mijn advies is om een trauma-chirurg te raadplegen. Ik ben een leek en geen arts maar ik vermoed dat je ML leeg moet laten lopen, vocht aftappen, en daarna compressie. De trauma chirurg kent dit probleem van (zware) verkeersongelukken met motoren en dergelijke.

        Veel succes, Vriendelijke groet, Kite Opa.

        >

        Like

      3. Maarten van Berckel schreef:

        Hier nog mijn notitie terzake :

         Doelgroep notitie : Huisartsen; (Sport-) Fysiotherapeuten; Oedeemtherapeuten; Sport-Artsen; Fysiotherapie; Trauma-chirurgie: Orthopedische Chirurgie.

        Doel notitie: Verhogen bewustzijn en daarmee vroege diagnose van Morel Lavallee laesie en daardoor vroegtijdige adequate behandeling. Vroege behandeling voorkomt inkapseling. Als sporter – maar ook bijvoorbeeld bij verkeersongelukken – kun je bij een valpartij letsel oplopen, dat niet ernstig lijkt maar het weldegelijk is. Een voorbeeld is Morel Lavallee

        30% tot 50% van vochtcollecties type Morel – Lavallee laesie wordt in eerste aanleg gemist. Het is een zogenaamde ‘closed degloving injury’.

        Vroege diagnose en behandeling vooral van (kleinere) vochtcollecties door tijdige (meervoudige) aspiratie en compressie in acute of sub – acute fase verhoogt de kans op snellere genezing en helpt een langdurige en ingewikkelde behandeling in de chronische fase, na inkapseling, voorkomen.

        Locatie: meestal op bovenbeen, heup, bil, maar ook onder andere op knie, onderbeen, bekken.

        Typisch bij sportongelukken met een ‘high impact’ val voorwaarts en neerwaarts als (zaal)voetbal; fietsen; paardrijden; kitesurfen; motorrijden maar ook door te blijven “plakken” aan sporthal-vloer bij voorwaartse en neerwaartse val bij basketbal, handbal.

        Bij behandeling van (zeer grote) bloeduitstortingen op bovenbeen en gerelateerd letsel, verdraaide knieën en enkels, dienen fysiotherapeuten alert te zijn op Morel Lavallee. MRI, CT scan en ECHO-grafie zijn zeer behulpzaam bij de diagnose.

        Nederlandse ARTSEN, die gepubliceerd hebben over Morel Lavallee zijn onder andere: In 2017 Ibo van der Haven, Orthopedisch chirurg; In 2013 Chirurg, Jeroen L.A. van Vugt (Erasmus Rotterdam); A. (Ton) G. M. Hoofwijk (Sittard).

        Nederlandse FYSIOTHERAPEUT, die in 2018 op internet heeft gepubliceerd over Morel Lavallee is Anita Betten, Fysio, oedeem & oncologische revalidatie, Medisch Punt, Amsterdam Buitenveldert

        Er is op internet (Google) veel te vinden onder de zoekterm: ‘Morel Lavallee behandeling’ ; ‘Morel Lavallee treatment’ ; Morel-Lavallee in Sports.

        Er is ervaring met Morel Lavallee bij bijvoorbeeld SMC Papendal en de KNVB.

        Trauma chirurgen en Orthopedische chirurgen kunnen ervaring hebben met aspiratie en drainage ook als er verder geen verwondingen zijn, zoals breuken en open wonden.

        Er is een uitstekende WEBsite van een fietster, die zelf Morel Lavallee had onder de zoeknaam ‘Ingefietst’ met als toevoeging Morel Lavallee

        >

        Like

  5. Anoniem schreef:

    Eerder al geplaats hier dat ik na trap van paard een ML heb. Inmiddels 2 zware operaties verder. Zeer groot litteken en 2 x epiderale prikken. Maar helaas de pijn is nog aanwezig… Ongeluk was in 2017

    Like

  6. Kite Opa schreef:

    Doelgroep notitie : Huisartsen; (Sport-) Fysiotherapeuten; Oedeemtherapeuten; Sport-Artsen; Fysiotherapie; Trauma-chirurgen; Orthopedische Chirurgen en natuurlijk patiënten.

    Doel notitie – samengesteld door een leek-: Verhogen bewustzijn en daarmee vroege diagnose van Morel Lavallee laesie, een vochtcollectie in de huid, en daardoor vroegtijdige adequate behandeling. Vroege behandeling kan inkapseling voorkomen.

    Als sporter – maar ook bijvoorbeeld bij verkeersongelukken – kun je bij een valpartij letsel oplopen, dat niet ernstig lijkt maar wel degelijk ernstig is. Een voorbeeld is Morel Lavallee.
    Dit is een vochtophoping, die soms ontstaat in de huid na auto-, scooter-, motor-ongelukken of stompe trauma’s na een val of sportongelukken bij fietsen, paardrijden, zaalsporten en dergelijke, waarbij de huid van de spierlaag wordt afgetrokken. Deze vochtophoping, een zogenaamde Morel-Lavalée laesie kan een gesloten (degloving) verwonding worden.

    30% tot 50% van vochtcollecties type Morel – Lavallee laesie wordt in eerste aanleg gemist.

    Vroege diagnose en behandeling vooral van (kleinere) vochtcollecties door tijdige (meervoudige) aspiratie en compressie (broeken, kousen) in acute of sub – acute fase en licht bewegen na plus minus 2 – 4 weken verhoogt de kans op snellere genezing ( 2 – 6 maanden). (vraag advies aan arts en fysiotherapeut)

    In de chronische fase vindt inkapseling plaats na enkele weken of maanden. De vochtophoping kan er maanden of zelfs jaren zitten. Er volgt dan – zie literatuur – een langduriger en ingewikkelder behandeling in deze chronische fase. Vroege diagnose en behandeling kan inkapseling voorkomen.

    Locatie: meestal op bovenbeen, heup, bil, maar ook onder andere op knie, onderbeen, bekken.

    Typisch bij sportongelukken met een ‘high impact’ val voorwaarts en neerwaarts als (zaal)voetbal; fietsen; paardrijden; kitesurfen; motorrijden maar ook door te blijven “plakken” aan sporthal-vloer bij voorwaartse en neerwaartse val bij basketbal, handbal.

    Bij behandeling van (zeer grote) bloeduitstortingen op bovenbeen en gerelateerd letsel, verdraaide knieën en enkels, dienen sport-artsen en fysiotherapeuten alert te zijn op Morel Lavallee.
    MRI, CT scan en ECHO-grafie zijn zeer behulpzaam bij de diagnose.

    Nederlandse ARTSEN, die gepubliceerd hebben over Morel Lavallee zijn onder andere: In 2017 Ibo van der Haven, Orthopedisch chirurg; In 2013 Chirurg, Jeroen L.A. van Vugt (Erasmus Rotterdam); A. (Ton) G. M. Hoofwijk (Sittard).

    Nederlandse FYSIOTHERAPEUT, die in 2018 op internet heeft gepubliceerd over Morel Lavallee is Anita Betten, Fysio, oedeem & oncologische revalidatie, Medisch Punt, Amsterdam Buitenveldert

    Er is op internet (Google) veel te vinden onder de zoekterm: ‘Morel Lavallee behandeling’ ; ‘Morel Lavallee treatment’ ; Morel-Lavallee in Sports.

    Er is ervaring met Morel Lavallee bij bijvoorbeeld SMC Papendal en de KNVB.

    Trauma chirurgen en Orthopedische chirurgen kunnen ervaring hebben met Morel-Lavallee en (herhaaldelijke) aspiratie en drainage ook als er verder geen verwondingen zijn, zoals breuken en open wonden.

    Er is een uitstekende WEBSITE, INGEFIETST van een fietster, die zelf Morel Lavallee had onder de zoeknaam ‘Ingefietst’ met als toevoeging Morel Lavallee.

    Leken-Tips voor patiënten : check regelmatig je temperatuur om zo alert te zijn op infectierisico. Leg een kussen onder je matras of je onderlaken, zodat je met je been omhoog slaapt. Doe de eerste 2 – 4 weken heel rustig aan maar volg uiteraard het advies van arts en fysiotherapeut terzake.

    Like

  7. Kite Opa schreef:

    LITERATUUR (een selectie)

    Zoeken op Google op:
    – Morel-Lavallee treatment
    – Morel-Lavallee behandeling.

    Nederlandse FYSIOTHERAPEUTEN EN ARTSEN, die gepubliceerd hebben over Morel Lavallee zijn onder andere:

    – 2018,Tijdschrift O2 van NVFL (Fysiotherapie) december 2018 nr 4; Morel Lavallée Laesies-Review van pathophysiologie, klinische bevindingen, beeldvorming en management. Conny Robinson Redactie

    – 2018, Fysiotherapeut, die in 2018 op internet heeft gepubliceerd over Morel Lavallee is Anita Betten, Fysio, oedeem & oncologische revalidatie, Medisch Punt, Amsterdam Buitenveldert

    – 2017 Arts, o.a. Ibo van der Haven, Orthopedisch chirurg; Open Journal of Trauma

    – 2013 Arts, o.a. Jeroen L.A. van Vugt, Chirurg, (Erasmus Rotterdam); A. (Ton) G. M. Hoofwijk (Sittard).

    – Website : Ingefietst (met toevoeging: Morel Lavallee)

    – Een arbitraire selectie van Engelstalige publicaties:

    # The Morel-Lavallée lesion and its management: A review of the literature.
    Journal of Orthopaedics 2018.
    A.o. Singh; Rymer; Youssef; Lim.
    Quote: “MRI is the investigation of choice. Currently no guidelines for the management of MLLs exist. Compression bandaging, percutaneous aspiration, schlerodesis and mass resection have all been utilised.
    Conclusions: Our algorithm recommends avoidance of conservative management. For chronic lesions, percutaneous aspiration should not be used in isolation.”

    #Morel-Lavallee Lesions-Review of Pathophysiology, Clinical Findings, Imaging Findings and Management
    J Clin Diagn Res. 2017 Apr
    a.o. Diviti, Gupta, Hooda, Sharma, Lo
    Keywords: Computed tomography, Degloving injury, Magnetic resonance imaging, Trauma, Ultrasound

    #Morel-Lavalée Lesion in Sports ; Curr Sports Med Rep. 2016 Nov/Dec; 15(6): 417-422
    A.o. Khodaee M, Deu RS, Mathern S, Bravman JT.
    Posttraumatic soft tissue swelling is relatively common presenting complaint among athletes.
    Depending on the stage and type of MLL, therapeutic strategies may vary from compression wraps and aspiration to surgical evacuation.

    #Morel-Lavalee lesion- radiological spectrum. 10 Aug 2016
    a.o. Bharat Bhushan Sharma et al.
    Ultrasound and magnetic resonance imaging revealed the diagnosis MLL.

    #Doxycycline sclerodesis as treatment option for persistent Morel-Lavalée lesions
    Injury. 2013 Jan;
    a.o. Bansal, Bhatia, Singh.
    Conclusion: Closed degloving injuries can be managed satisfactorily with doxycycline (followed by elastic compression).

    #SA Orthopaedic Journal Autumn 2008 Clinical Article
    Morel-Lavallée lesion : A review
    a.o. LN Bomela; H Basson; NS Motsitsi
    An overview

    #Am J Sports Med. 2007 Jul
    Management of Morel-Lavallée lesion of the knee: twenty-seven cases in the national football league.

    Like

  8. ingefietst schreef:

    Ik denk inderdaad dat je het in die hoek zult moeten proberen!

    Like

  9. Geert korff schreef:

    Ik heb morel lavelee in knie na scooter ongeluk.. het is 3 jaar nu.. ze deden niets er aan .. ik zit met zak aan die die ik zo vast kan pakken stuk vlees.. net of dat lis zit.. en huid voelt dood aan.. kan ik hier nog iets aan doen???

    Like

    1. ingefietst schreef:

      Na 3 jaar heeft je lichaam de Morel Lavallee waarschijnlijk ingekapseld. Alles wat je er nu nog aan kunt of wilt doen zal daarom zeer waarschijnlijk een operatie gaan inhouden. Een arts die er iets aan wil (laten) doen kan je hopelijk verder helpen. Sterkte!

      Like

    2. arttoursberlin schreef:

      zoek op internet : Journal of Orthopaedics 15(4) August 2018.The Morel-Lavallee lesions and its management. A review of the literature. Conclusions: Our algorithm recommends avoidance of conservative management. Waarschijnlijk aspiration and doxycycline. Zoek een goed Orthopedisch of Trauma chirurg, Academisch ziekenhuis?

      Like

  10. Pracht verhaal! Ik doe mee! Heb een hart long machine aansluiting in mijn lies gehad. Nu een Hematoom van 5 x 7 Nevermind de nieuwe hartklep maar die hematoom is een ellende!! Je verhaal geeft me steun in nederigheid en moed voor de toekomst op termijn.

    Geliked door 1 persoon

    1. ingefietst schreef:

      Sterkte met dit alles Peter!

      Like

  11. Anoniem schreef:

    Doet mij veel om hier over te lezen. Zo herkenbaar. Zelf heb ik een jaar geleden een ongeluk gehad met een paard en ook idd kreeg ik te horen, hematoom gaat vanzelf over, ik moest vooral lang wachten want het was een flinke bal, maar kwam goed. Uhm. Nou! Het was dus een jaar later na MRI toch een morel lavallee. Inmiddels heb ik een operatie achter de rug en een snee van 10 cm rijker. De operatie is nu 1,5 week geleden en er zit een enorme zwelling weer net als voor de operatie.
    Drain is voor de operatie ook geweest, maar steeds kwam de zwelling terug.
    Ik hoop zo dat de zwelling weg gaat! Maar de chirurg gaf al aan dat het hoogstwaarschijnlijk een 2de operatie gaat worden. Ik zit er dan ook totaal doorheen. Zeker nu een jaar al met pijn en moeilijk lopen.
    Enige wat beetje helpt. Is dat ik niet de enige ben

    Like

    1. ingefietst schreef:

      Heel veel sterkte met een eventuele tweede operatie en met het daarop volgend herstel. Hopelijk komt er een keer een einde in zicht! Inderdaad ben je zeker niet de enige. Ik vind het bijzonder hoe weinig informatie erover is, terwijl het blijkbaar vaker voorkomt en de impact steevast behoorlijk is…!

      Like

    2. Irene Janse schreef:

      Jeetje.. Wat erg voor je! Een 2e operatie is ook geen leuk vooruitzicht. Bij mij is het intussen ruim een jaar geleden en gelukkig gaat het goed. Wel ook een groot litteken. En een groot stuk huid die gevoelloos is. Ik rij intussen weer paard. Ben wel flink geschrokken toen. Heel veel sterkte en hoop dat je snel opgeknapt bent! Met vriendelijke groetjes, Irene

      Like

      1. Sanne Leufkens schreef:

        Hoi Irene,
        Ik onderga waarschijnlijk ook een operatie voor ML binnenkort en wil heel graag spreken met lotgenoten om meer informatie. Zou je dat okee vinden?
        Groet!
        Sanne

        Like

      2. Irene Janse schreef:

        Hoi Sanne. Dat vind ik zeker leuk! Wanneer moet je geopereerd worden? Je mag me ook mailen hoor. Mijn emailadres is ireentje666@live.nl

        Groetjes Irene

        Like

    3. N schreef:

      Pfff wat een rot vooruitzicht.. ik ben nu ook al bijna den half jaar bezig door een aanrijding.. al 3 x leeg gehaald & krijg nu een aangemeten druk kous die eruit ziet als een corrigerend ondergoed. En als dit Nit werkt dan gaan we over op operatie alleen zal dan het litteken 25cm lang zijn over mijn gehele bovenbeen.. ik zoek heel internet af op een goed slagings verhaald maar ben bang dat paardrijden ook niet meer gaat lukken.. ik hoop dat ik van jou dan ren succes verhaal ga lezen groetjes

      Like

    4. Elma schreef:

      Ik had hier al eerder een reactie gegeven van mijn ervaringen. Inmiddels is in augustus 2018 bij de de M.L chirurgisch verwijderd ( laat een drain aanleggen, was bij mijn eerste operatie niet gedaan!!!), omdat ik zoveel klachten had met lopen en intensiever bewegen. Maar uiteindelijk heeft het verwijderen van de M.L. niet geholpen en zijn de klachten er nog steeds. De chirurg zegt dat het door het littekenweefsel komt, er zit nl. nu een kuil in mijn bovenbeen, met daaronder een bobbel met littekenweefsel. Maar ik twijfel aan zijn beredenering, omdat ik dezelfde klachten nog heb. Ben al naar verschillende specialisten doorverwezen, maar niemand heeft een oplossingen voor mijn klachten. Langer dan een half uur kan ik niet wandelen of fietsen. Heb inmiddels maar een E-bike gekocht.
      Ik hoop nu dat een pijnblokkade iets gaat doen, maar tot nu toe geen effect. Het blijft zoeken. Als iemand een goed advies van arts/ specialist weet…. !?!!? Ik hoor het graag.
      Sterkte voor ieder die nog zoekende is met een M.L.

      Like

      1. Anita Betten schreef:

        Ik kan je als (oedeem)therapeut aanraden om met een voor 3/4e opgeblazen bal (groene yoga/pilatesbal besteld bij Medipreventie) over het litteken te rollen. Bij mijn patiënten werkt dit fantastisch om het litteken naar de oppervlakte te trekken, ipv de deuk die er nu zit. Fantastische resultaten bij veel van mijn patiënten. Bal kost niets. Voormeer informatie mag je me altijd mailen op anita@medischpunt.nl (mocht het geven van mijn email adres niet wenselijk zijn, dan hoor ik het graag en ben ik uiteraard akkoord met verwijderen)

        Like

      2. Jan Driedonks schreef:

        Hallo, Heeft jou Morel Lavallee operatie plaats gevonden in een laat stadium ?? Dus nadat er in eerste instantie een ander diagnose is geweest ?

        Like

    5. marieke schreef:

      ik heb 2 mnd geleden een morel lav. opgelopen. Dit is pas na een maand erkend. Ben na mijn val ook niet naar een huisarts of iets dergelijks geweest. Pas toen het na 2 wkn nog niet weg was ben ik zelf via fysio en huisarts in het ziekenhuis terecht gekomen.
      Nu wordt ik binnenkort geopereerd door de trauma chirurg. Hij wil het ingekapselde deel weg schrapen en met een vaccuumpomp zorgen dat het onderhuids weer aan elkaar groeit. Nu heb je het over een drain……….bedoel je daar echt alleen een slangetje mee wat het vocht afvoert of heel toevallig ook een vaccuumpomp? Ik lees een boel over operaties maar nergens iets over een vaccuumpomp.
      Alvast bedankt!
      Marieke

      Like

  12. Nadieh schreef:

    Hoi! Dit is een beetje een gekke vraag, maar zou ik de naam en locatie van deze orthopeed mogen weten? Ik heb een morel lavallee lesion op mijn bovenbeen op moment, zelf vastgesteld, en na 2 weken eindelijk erkend door artsen (wat een gedoe… eerst net als anderen ook steeds gehoord dat “het gaat vanzelf over” (ik had ook een enorme hematoom en veel algemene zwelling van mijn been) en “we willen niks doen tenzij het geinfecteerd raakt”). Inmiddels opengemaakt, kwam bizar veel vloeistof uit, en nu over de afgelopen 5 dagen via een vacuum drain (huisarts blijkt heel handig) en compressie verband nog eens bijna 200ml. Het zou ontzettend fijn zijn als mijn huisarts wat kan overleggen met jouw orthopeed over verdere behandeling, of dat ik eventueel zelfs bij de orthopeed langs ga. Ik ben (semi) pro motorcoureur en wil natuurlijk dat er zo snel mogelijk iets meer duidelijkheid is… Het liefst mis ik geen wedstrijden, maar volledig herstel is belangrijker.

    Nadieh

    Like

  13. M schreef:

    Op 27 april ben ik van de trap gevallen..Mijn re voet en tenen waren erg dik en kon er niet op staan. en een vreselijke dikke bult aan de zijkant van mn rechterbovenbeen. Op de spoedeisende hulp werd de diagnose voet en tenen zwaar gekneusd en Morel Lavallée vast gesteld..Nu op dit moment is de bult nog steeds niet minder.. Voelt erg warm en hard aan..Er zijn weinig reacties op dit ziektebeeld.. Het is volgens mij te laat voor een drainage..werd wel getapet.. Word het nu een operatie?..Hoe lang ben je aan het herstellen.. Ik zit nu al 4 weken thuis… Ik heb geen idee hoe lang het duurt..
    Iemand een optie??

    Mvg, M

    Like

    1. M schreef:

      Op 19 juni ben ik geopereerd aan de Morel Lavallee..Bij de operatie is 2000cc oud bloed vocht ect weggehaald.. Ik heb nog een drain gehad
      gedurende 3 dagen met drukverband.. hierbij is er nog eens 500 cc weg gegaan.. Nu een week verder…heb weer een zwelling, wond lekt niet zegt de orthopeed.. hij kan er nix aan doen???..Geen drukverband pijn..Moet ik nu weer naar de huisarts?..

      M

      Like

      1. Kite Opa. schreef:

        Dit verhaal en de website is uitmuntende informatie. 3 weken geleden uit de lucht gevallen met Kitesurf op strand. Heel groot hematoom op bovenbeen. Spoed, huisarts, sportarts (2x) en fysio(2x) zeiden allemaal rust en komt goed. Donderdag Fysio die zegt More Lavallee. Vrijdag bloed getapt. Nu drukverband en kous. Rust en hopen dat huid plakt. Hoe lang duurt rust periode of is daar weinig over te zeggen. Is er een arts gespecialiseerd in behandeling?

        Like

      2. ingefietst schreef:

        Herkenbaar! Ik ben destijds gehopen door een orthopeed uit Slingelandziekenhuis in Doetinchem, die gelukkig meteen zag wat er aan de hand was. Dat ‘plakken’ duurde wel even: na 2 weken zat een groot deel vast, maar nog niet het hele oppervlak en was er opnieuw een bult ontstaan. Dat vocht werd ook verwijderd en weer 2 weken later zat alles min of meer vast. Ik ben dus ruim een maand bezig geweest met drukverband en compressiebroeken. Het heeft daarna nog zeker een half jaar geduurd voor de bewuste plek niet meer aanvoelde als een inwendige blauwe plek en het gevoel in de huid langzaam terugkwam…
        Sterkte met herstel!

        Like

  14. Irene Janse schreef:

    Wat interessant om te lezen! Ikzelf heb namelijk ook een morrel lavalee gehad. Na een val van een galloperend paard bleef ik met mijn voet in de stijgbeugel hangen. Deze wrijving heeft het letsel veroorzaakt. Pas na 3 weken werd een MRI gemaakt omdat de enorme zwelling en pijn in de onderrug niet minder werd. Het vocht was toen al ingekapseld en was een operatie noodzakelijk. Hierna heb ik nog maanden met drains en drukverband rond gelopen. Nu een jaar later ben ik weer bijna de oude. Een groot litteken en een dof gevoel in mijn rug is het enige wat nog blijft. Bedankt voor jouw verhaal! Fijn te lezen dat het vaker voorkomt want het schijnt toch (gelukkig) vrij zeldzaam te zijn… Mvg Irene

    Like

    1. ingefietst schreef:

      Dag Irene. Bedankt voor je reactie, want het is inderdaad fijn om ervaringen van anderen te lezen, aangezien het gelukkig vrij zeldzaam is. Goed om te vernemen dat het inmiddels goed met je gaat. Ik heb zelf ook nog steeds een dof gevoel op de bewuste plek op mijn bovenbeen, maar ben blij dat het vochtgedoe voorbij is…!

      Like

    2. Kite Opa schreef:

      Dank voor je reactie Inge over de “duur van vastplakken”. Plm 2 + 2 is 4 weken. Wanneer ben je gaan bewegen? Bijvoorbeeld home-trainen met nul (0/0) weerstand voor de beweging en om de pomp van de lymfe-vaten op gang te brengen.? Wat zei jouw Orthopaed?

      Like

      1. ingefietst schreef:

        Ik ben na 2 weken wel weer gaan werken, maar deed grote loopstukken met een rolstoel om beweging zoveel mogelijk te vermijden. Na die 4 weken ben ik zonder rolstoel gaan werken. Ik denk dat ik uiteindelijk pas na 6 weken op een hometrainer ben gestapt om voorzichtig zonder weerstand te trappen, maar daarna al snel meer gaan doen. Wel nog steeds met compressiebroek. Die heb ik tot enkele maanden na het ongeval gebruikt.

        Like

      2. Maarten van Berckel schreef:

        Beste Inge,

        Dank voor je reactie.

        Ik worstel erg met dat bewegen. Chirurg en Fysio zeggen : gewoon doen. Licht fietsen en lopen. Maar ik twijfel. Hematoom (vrij gigantisch) in 2 weken weggefietst met nul weerstand hometrainer.

        Maar nu Morel-Lavallee laesie is geconstateerd vorige week en vrijwel is leeggezogen vraag ik me af of die huid wel kan “plakken” als er beweging is.

        Mijn vraag daarom: was de rolstoel en rust c. q. stilzitten vanwege trauma, schaafwond of juist en alleen of voornamelijk voor het helen van Morel-Lavallee laesie.

        En nogmaals heel veel complimenten met je website. Je hebt mij en vele anderen inmiddels al enorm geholpen.

        Vriendelijke groet, Maarten van Berckel alias Kite Opa.

        >

        Like

      3. ingefietst schreef:

        De rolstoel etc was inderdaad vanwege de Morel Lavallee. Mijn orthopeed adviseerde om de huidlagen zo min mogelijk stress te geven om voor het ‘plakken’ zo groot mogelijke slagingskans te creeren. We konden in de loop van de weken door voorzichtig op de overgebleven vochtophoping te duwen precies zien wat intussen vast was gaan zitten: eerst kon ik het vocht over de gehele buitenkant van mijn bovenbeen verplaatsen, maar na enkele weken kon dat nog maar op een gebied zo groot als mijn hand. Het allerlaatste stukje ter grootte van een duim heeft nog best lang geduurd, maar ook dat is uiteindelijk vast gaan zitten. En inmiddels ruim een jaar later heb ik zelfs weer gevoel in de huid aan de zijkant van mijn bovenbeen! 👍🏻

        Like

      4. Maarten van Berckel schreef:

        Nogmaals veel dank Inge. Vrolijk Kerstmis. Ik heb hier erg veel aan. Vriendelijke groet, Maarten van Berckel.

        >

        Like

  15. Elma van Schaik schreef:

    Inderdaad interessant om dit te lezen. Er is zo weinig informatie over te vinden. Ik ben ook met de fiets gevallen en had een flinke bloeduitstorting op mijn heup (dachten ze), gaat vanzelf wel over. De bloeduitstorting verdween, maar de zwelling bleef. Ook bleef het behoorlijk pijnlijk bij inspanning van flink wandelen en traplopen. Ik kreeg eerst te horen dat het een slijmbeursontsteking was, maar uiteindelijk na een echo te horen van de Morel Lavellee. Heb het één keer leeg laten zuigen in het ziekenhuis, maar met twee dagen zat het vocht er weer in. Bij twee chirurgen geweest, beiden willen er eigenlijk niets aan doen, operatie zou te veel infectiegevaar geven. En mogelijk zou het probleem daarna weer terug komen. Inderdaad ook de reactie van, hopen dat het vanzelf weggaat en anders is het een blijvend iets. Hier word ik niet blij van. Ik wil het een paar maanden aankijken, anders ga ik toch echt op zoek naar iemand die wel kan helpen, met eventueel een operatie o.i.d.
    Ik zou graag van iemand horen die er wel een juiste behandeling voor heeft, wie weet….?!

    Geliked door 1 persoon

    1. ingefietst schreef:

      Jeetje Elma, dat klinkt inderdaad allemaal niet zo mooi. Ik herken erg veel van wat je beschrijft. Ook bij mij kwam het vocht weer terug, maar wel wat minder en na de tweede keer wegzuigen bleef het zo goed als weg. Een klein bobbeltje, waar nog duidelijk vocht zat, hield daarna nog enkele weken dapper stand, maar de orthopeed had goede hoop dat mijn lichaam dat nog zelf zou opruimen. Ik durfde er zelf niet meer op te rekenen, maar hij had wel gelijk. Inmiddels is er een half jaar na mijn val niets meer van te zien, maar het is nog wel degelijk te voelen: de zijkant van mijn bovenbeen voelt nog steeds als een grote inwendige blauwe plek. Ik kan er inmiddels wel prima mee fietsen, wandelen zelfs voorzichtig hardlopen. Dat laatste doe ik echter nog steeds met een compressiebroek om meer steun te hebben en de klappen op te vangen. Mijn situatie is zeer wel te doen, maar nog lang niet zoals het was. Ik hoop dat mijn gevoel op die plek ook nog een beetje terugkomt, maar ook dat heeft de arts nog niet opgegeven. Zenuwen doen er lang over om weer aan te groeien.

      Ik hoop van harte dat jij iemand vindt, die je wil behandelen. Ik weet niet hoe lang het inmiddels geleden is en waar je allemaal al hebt aangeklopt, maar er moet toch een arts te vinden zijn, die je van die akelige vochtbal af kan helpen! Persoonlijk zou ik geen paar maanden meer wachten: des te langer het vocht daar zit, des te meer tijd heeft je lichaam om het vocht stevig in te kapselen…

      Ik heb achteraf gezien echt heel erg veel geluk gehad dat de orthopeed in Nederland ongeveer een week na mijn val de Morel Lavallee ontdekte en dat hij er dus relatief snel bij was met de behandeling met vocht wegzuigen en drukverband. Ik hoop voor jou dat je ook een behandeling vindt, desnoods inderdaad via een operatie. Heb je het al bij een sportarts op bijvoorbeeld Papendal geprobeerd, aangezien dit soort verwondingen toch vaker voorkomen bij sporten, waarbij hard gevallen wordt? Of anders misschien een academisch ziekenhuis in de hoop dat men de uitdaging wel aan wil gaan…?

      In elk geval heel veel succes en hopelijk uiteindelijk goed herstel.
      x

      Like

      1. Sanne schreef:

        Hoi Inge,
        Wat fijn om eindelijk informatie te vinden over Morel-Lavallée! Ik sport ook fanatiek en bij mij is gisteren Morel-Lavallée geconstateerd. Helaas is de val waarbij ik het opliep al 4 maanden geleden, dus ik hoop dat het nog kan herstellen. Ik krijg dezelfde behandeling als jij, met drainage, corticos en een drukverband, en hopen dat het weer gaat verkleven. Ik zou heel graag wat meer informatie willen over de behandeling en wat jij adviseert (bv de orthopeed) en of deze behandeling wel succes kan hebben als het al 4 maanden geleden is. Zou ik je daar over mogen mailen?
        Alvast bedankt en groeten!
        Sanne

        Like

      2. KiteOpa schreef:

        Beste Sanne,
        Er is veel op internet te vinden. De behandeling is kort samengevat: zoeken en proberen. Trial and error. (Meervoudige) Aspiratie, drainage, drukverband of steunkousen. De eerste twee weken vrijwel volledige rust. Daarna rustig gaan bewegen. Na zes maanden ben ik weer vol aan het trainen. Veel sterkte. Groeten van KiteOpa.

        Like

      3. ingefietst schreef:

        Dag Sanne,
        Je kunt me mailen via de knop op mijn site. Ik hoop voor je dat de behandeling aanslaat. Ik wens je vooral heel erg veel geduld, want het weer aan elkaar groeien van de huidlagen kost veel tijd, zo heb ik gemerkt…!
        Sterkte,
        Inge

        Like

  16. Marianne Pereboom schreef:

    Boeiend om dit te lezen…, weet ik eindelijk wat die bult op mijn rechterdijbeen is (ontstaan bij ongeluk 12-6-2016). Eveneens leuk om achteraf te lezen dat ze er onmiddellijk iets mee HADDEN moeten doen……. Weet ik nu in ieder geval dat het niet vanzelf weg gaat.

    Like

  17. Roef Veerman schreef:

    Dat is een zware tegenvaller voor je Inge. Ik duim voor je dat het over gaat zonder operatie!

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op nica Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s