1. Malaucène-Top-Bédoin

“Het dorp is nog in diepe rust als ik de laatste huizen achter me laat en de Reus van de Provence me meteen laat voelen wat de bedoeling is vandaag, door me binnen de eerste paar kilometer al stukken van tegen de tien procent voor te schotelen.”

imageZodra het licht genoeg is om te fietsen vertrek ik bij het appartement in Malaucène. Om tien over zes draai ik de weg op met het bord ‘Mt. Ventoux 21’ dat me de afgelopen dagen steeds uitdagend aangekeken had. Eindelijk mag ik beginnen aan mijn poging om deze berg vandaag van drie kanten te beklimmen! Het dorp is nog in diepe rust als ik de laatste huizen achter me laat en de Reus van de Provence me meteen laat voelen wat de bedoeling is vandaag, door me binnen de eerste paar kilometer al stukken van tegen de tien procent voor te schotelen. Ik laat me niet kennen, schakel terug om me niet al op te blazen voordat mijn lijf überhaupt wakker is en probeer een ritme te vinden, wat overigens niet echt wil lukken. Er volgt een onregelmatig deel, waarbij de percentages soms aangenaam onder de vijf dalen, maar dan opeens weer over de tien schieten. Ik heb het druk met schakelen en schuif op mijn zadel op zoek naar rust. Die vind ik niet in dit deel van de klim.

De weg is mooi breed en er lijkt een soort fietsstrook aangelegd te zijn aan deze zijde van de weg. Eigenlijk is het meer een ‘kruipstrook’, zo’n strook, die je ook op steile hellingen langs snelwegen vindt om het vrachtverkeer een plek te geven om rustig te kunnen klimmen. De strook is niet overal even breed en soms vol losse scherpe steentjes, zodat ik al snel besluit dat ik in deze vroegte niet per se daar hoef te fietsen. Ik heb de hele berg voor mij alleen, dus waarom zou ik. De berg lijkt intussen zijn uiterste best te doen om speciaal voor mij een spectaculaire show te geven, want deze klim heeft vrijwel voortdurend uitzicht aangezien de weg min of meer over een kam is aangelegd. Eerst kan ik rechts van me zien hoe het dal in het eerste zonlicht wordt gezet en wat later heb ik een adembenemend uitzicht aan de linkerkant. De natuur ontwaakt en ik geniet intens van de frisse ochtend. Een berg beklimmen per fiets zou ik eigenlijk altijd zo vroeg op de dag moeten doen.

Halverwege lijkt de beklimming eindelijk een keuze gemaakt te hebben welk percentage we een tijdje gaan doen. Het is dan wel rond de tien, maar het feit dat het een kilometer of vier, vijf stabiel blijft geeft mij de kans om een cadans te vinden. Ik passeer een dame, die ook al vroeg op de fiets vertrokken moet zijn en we wensen elkaar ‘courage’. Daarna ben ik weer helemaal alleen op de berg. Karst is me inmiddels ergens gepasseerd met de auto, die hij op de top zal parkeren als bevoorradingspost. Hij zal zelf op de mountainbike de beklimming vanaf Sault gaan doen. Ik heb de reservesleutel van de auto in mijn Camelbak, zodat ik straks bij vers water, reepjes en kleding kan, maar dat is vanaf waar ik me nu bevind nog zeker een uur klimmen.

image
“Een berg beklimmen per fiets zou ik eigenlijk altijd zo vroeg op de dag moeten doen.”

Inmiddels ondervind ik ook een nadeel van de keuze van Malaucène als eerste klim op dit tijdstip van de dag: de zon piept net over de horizon en door de ligging van de weg is dat voor een groot deel van de rit regelrecht in mijn ogen. Ondanks de zonnebril moet ik noodgedwongen hele stukken asfalt bestuderen, omdat recht voor me uit kijken niet te doen is. Dat asfalt zit overigens vol kleine hobbels, waardoor ik een paar keer even denk dat ik een lekke band heb. Er volgt weer een onregelmatig stuk, iets minder erg dan in het eerdere deel van de klim, maar genoeg om me weer aan het schakelen te krijgen. Nabij Mont Serein word ik ingehaald door twee mannen, die ik tot de top voor me zal zien rijden.

De top komt pas laat in zicht en het maanlandschap met stenen is vanaf deze zijde maar enkele bochten lang. Ik hoor achter me een voertuig. Het blijkt een straatveger. Ik ben nog niet klaar met mijn eerste beklimming en ik word al ingehaald door de bezemwagen. Ik lach mezelf uit om deze gedachte en ik constateer dat ik deze eerste klim eigenlijk juist prima aan het verteren ben. Ik heb nergens geforceerd aangezien er nog meer geklommen moet worden vandaag. Na iets meer dan twee uur sta ik bij het beroemde bord op de top samen met de twee mannen die me passeerden en met twee mannen, die precies op dat moment vanaf de zuidkant kwamen aanklimmen. Ik stop wat te eten in mijn mond, net als een van de heren aanbiedt om een foto van me te maken. Ik probeer niet te kauwen, maar vrees dat de foto niet helemaal charmant zal zijn. Duits is op dat moment even de voertaal op 1912 meter hoog en we genieten van het spectaculaire uitzicht op deze vroege ochtend.

image
Met mijn mond vol eten bij het beroemde bord.

Ik had de auto al zien staan op de ring met parkeerplaatsen en voordat ik de afdaling naar Bédoin zou maken wilde ik even mijn Camelbak bijvullen, een banaan eten en een paar repen meenemen. Misschien kon ik ook alvast mijn kniestukken achterlaten, want het was inmiddels niet meer zo koud. Ik parkeer mijn fiets tegen een paal en druk op het knopje op de autosleutel. Een tikje ongelovig druk ik nog eens. De sleutel werkt niet! Ik druk nog een paar keer, maar het lijkt erop dat de batterij leeg is. Even voel ik me heel alleen op die enorme berg. Karst is al onderweg naar Sault en ik sta hier bij een nutteloze auto waar ik niet in kan. Gelukkig heb ik de neiging om heel zelfvoorzienend in te pakken. Ik heb nog twee reepjes en wat snoepjes, een halve bidon sportdrank en mijn Camelbak is nog iets meer dan halfvol. Het moet maar genoeg zijn, in elk geval voor de volgende klim. Ik trek het jack aan dat ik in de bidon met gereedschap had gestopt en ik begin mijn afdaling naar Bédoin.

image
“Even voel ik me heel alleen op die enorme berg.”

Meteen al op het maanlandschap aan de zuidkant merk ik dat die kant van de berg drukker is. Er komen me diverse fietsers tegemoet geklommen. Het volgeschreven wegdek herinnert aan de Tour, die enkele dagen daarvoor de berg had aangedaan. Bij het Chalet Reynard, waar toen de finish van de etappe was neergelegd wegens de extreme windsnelheden op de top, moet ik even opletten dat ik wel naar Bédion ga en nog niet naar Sault. In het bos wordt het nog drukker met tegenliggers en aangezien de weg smal is en sommige klimmende fietsers de hele breedte van de weg nodig hebben, is het oppassen geblazen. Af en toe moet ik vol in de remmen, maar ik bereik zonder brokken Bédoin, waar ik doorrijd tot een rotonde. Bij een fietsenzaak probeer ik mijn kaart te laten stempelen en dat lukt. Ik had me van tevoren best wel druk gemaakt over hoe dat allemaal zou moeten met dat stempelen, maar dat bleek nergens ingewikkeld. Armstukken, kniestukken en mijn jack gaan uit en ik plant mijn fiets weer in de richting van de top. Klim twee.

© ingefietst.nl

Meer informatie over deze uitdaging en aanmelden: Club des Cingés du Mont Ventoux
Praktische informatie: De Kale Berg

Verslagen van mijn Cinglé:

Vooraf
Beklimming 2: Bédoin-Top-Sault
Beklimming 3: Sault-Top-Malaucène

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Mooie beschrijving van je eerste klim! Fijn dat je zo hebt kunnen genieten van het uitzicht… tot de zon erbij kwam dan. Het is echt geen makkelijke klim vanuit Malaucène vind ik, inderdaad vanwege de onregelmatigheid. Herkenbaar om te lezen, al was mijn ervaring heel anders: ik deed deze klim ’s middags een had het vooral ontzettend warm. Wel heel gezellig die verbroedering onder fietsers op de berg. En dan kom je boven en juist dan besluit de batterij van je autosleutel het te begeven! Ongelooflijk… Ik ben ook benieuwd hoe het verder gaat! Groetjes Janneke

    Liked by 1 persoon

  2. Lex schreef:

    Leuk en herkenbaar. Heb twee maanden geleden de Malaucènekant weer eens gedaan en ik vond hem best zwaar. Ik geloof dat ‘Bedoin’ me beter ligt.
    Toen ik twintig jaar geleden voor het eerst de Ventoux beklom, vanuit Bedoin, nam ik bij Chalet Reynard de verkeerde weg… naar Sault. Wist ik veel dat er nog een derde klim was…
    Ben benieuwd naar het vervolg.

    Liked by 1 persoon

Ik nodig je uit om te reageren:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s